In mijn Zijn zijn

Gepubliceerd op 1 april 2019 om 19:45

fOTO©2019ESTHERTHESING

Daar zit ik dan, met m’n Duitse kruidentheetje op onbekende hoogte in de deuropening met uitzicht op een iets groter meer dan de Zegerplas, na te denken over hoe bewust ik wil zijn. Ik ben op reis, in een prachtig land, mooie taal, lekker eten, met mensen die tot gisteren zo goed als vreemden voor mij waren. Behalve mijn nichtje dan, die ken ik als mijn hele leven, soms moeten we even zonder elkaar iets leren, maar we vinden elkaar altijd weer terug.

Iedereen in mijn omgeving denkt dat ik op vakantie ben… maar ik ben op reis, in een ander land op reis met als bestemming: mezelf. Vanmiddag was ik even bij mezelf in mijn ‘zijn’. In mijn ‘zijn’ zoals ik nog nooit geweest ben.
Hoe dat was? Er ging een wereld voor mij open. In mijn ‘zijn’ zijn is iets anders dan gewoon zijn… 'vroeger' dacht dat als ik was wie ik was dat ik in mijn ‘zijn’ was. Ik dacht echt dat ik er was op het moment dat ik durfde te zeggen: "ik ben ik" . Nu, na vanmiddag weet ik beter, ik mag dan zijn wie ik ben zonder daar nog moeite voor te hoeven doen, maar bewust zijn in mijn ‘zijn’ is hard werken, dat is hele andere koek en minder lekker als ik me had voorgesteld. Ik lag daar op mijn matje, stil te liggen met zo nu en dan de klank van een schaal die je van binnen raakt, mijn ogen dicht en eerst dacht ik: ‘dit is fijn’, ik mag woon alleen maar zijn, verder niets. Maar na een tijdje werd ik me bewust van die kriebel aan mijn hand die mooi aan het helen is, bewust van mijn niet comfortabele lighouding, bewust van mijn warme voeten, als ik dan mijn ogen open doe hoor ik de stem van Antoon, Antoon die alles in de gaten heeft:… en hou je ogen maar gewoon dicht, blijf nog maar even gewoon helemaal in je ‘zijn’, dan voelt het toch even bijna als straf. Ik voel me namelijk helemaal niet prettig in mijn ‘zijn’ op dat moment… ik manoeuvreer dan toch mijn voeten onder de deken vandaan, ik wrijf over de kriebel in mijn hand, ik draai op mijn zij en ik realiseer me wat hij bedoelt. Op dat moment ben ik helemaal uit mijn ‘zijn’ en moet ik mijn weg daarnaartoe weer terugvinden. Het vereist concentratie, uithoudingsvermogen maar ook vertrouwen en liefde, van jezelf en voor jezelf.

Het was een mooie, leerzame workshop vanmiddag. Ik bevond me ver buiten mijn comfortzone, maar bedacht op bewust niveau dat dit duidelijk een van de lessen is die ik te leren heb. Gelukkig vind ik leren leuk en kijk ik uit naar alle stappen die ik van de week in liefde en vertrouwen mag gaan zetten.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.